Szczegóły


Wiosna, niczym okamgnienie, przecwałowała przez mój życiorys. Dobiłem do festiwalowego, opolskiego portu Anno Domini 2009. Chałtura TVP ponownie opanowała ekran telewizora. To już taka nasza mała, opolska tradycja. Jednakże w całym tym nic nieznaczącym i plastikowym zgiełku, znalazła się ona - Stanisław Celińska. Pełna gracji i wdzięku - jak zawsze, całą sobą pokazała, jak bardzo jest ponad to wszystko. Jej premietrowa piosenka (niedoceniona rzecz jasna) pozostanie jedynym promykiem nadziei na przyszłość dla wszystkich tych, którzy nie wiedzą jak i co śpiewać, a chcieliby pokazać "to coś", które wyśpiewała nam Celińska. Już w najbliższą sobotę we Wrocławiu, po raz wtóry zobaczę ją w spektaklu Oczyszczeni Warlikowskiego. To taki mały powrót do dni sprzed kilku lat, gdy wszystko w moim życiu biegło całkiem inaczej.

Szczegóły


Jehuda Amichaj

 

Szczegóły


Całą noc padał deszcz ale to jeszcze nie potop
choć nie wiadomo przecież jak to się wtedy zaczęło

Rozsądek podpowiada że nigdy nic nie wiadomo
Początki i końce często nie grzeszą wiarygodnością

I nie wiadomo czy własnie jakiś wybraniec losu
nie wyszykował już arki w której nie ma już miejsca

Ale niby dlaczego miałby miec miejsce dla nas
Czyż nie żyjemy tak że po nas choćby potop

Zbigniew Dmitroca w Zeszytach Lierackich Nr 105

Szczegóły
Masz takie blade usta.Jeszcze kilku kropli krwi spragnione. Zwłaszcza, gdy zmierz dnia (czasów) przed Tobą, a pamięć za sobą zaciera ślady...

Szczegóły


W skryptorium myśli zapanował chaos i niemoc ogarnięcia kartek kalendarza. Może to tylko brak słońca. Zapomniałem jak to jest za dnia. Przeczę prawom termodynamiki, lecz one wciąż pozostają sobą. Niezmienne. Chyba dotykają nas sobą zbyt mocno. Czasami bardziej niż wypada. Walka nic nie zmienia - wciąż są. Naiwność istot żyjących jest przy ich lekturze groteskową paletą barw. Wszystko skądś jest. Po coś zapewne jest, a potem już nie.

Strona 157 z 160

Drugiemu

Dać można tylko drugiemu, zawdzięczać tylko drugiemu, oddać tylko drugiemu. To, co wymaga zawsze dwóch ludzi, nie może dokonać się w jednym człowieku.

Seneka

Zapominali o pokorze

Nasi współobywatele nie byli bardziej winni od innych, zapominali o pokorze, ot i wszystko. I myśleli, że wszystko jeszcze jest możliwe, co pozwalało im mniemać, że plaga jest niemożliwa. Załatwiali swoje sprawy, przygotowywali podróże i posiadali poglądy. Jak mieliby myśleć, o dżumie, która wykreśla przyszłość, zmianę na miejsca pobytu i dyskusje? Wierzyli, że są wolni, a nikt nigdy nie będzie wolny, dopóki będą panowały plagi.

Dżuma, Albert Camus

Odwiedza nas 135 gości oraz 0 użytkowników.

Szukaj

Początek strony