Czy jest gdziekolwiek na tym świecie istota, która mogłaby i miała prawo przebaczyć? Nie chcę harmonii, nie chcę jej z miłości do człowieka. Wolę pozostać przy niepomszczonych cierpieniach. Lepiej już pozostanę przy moim niepomszczonym cierpieniu i przy nieukojonym moim gniewie, choćby drogi moje nie były sprawiedliwe. Zbyt drogo zresztą oszacowano harmonię, to nie na naszą kieszeń płacić tyle za wejście. Dlatego śpieszę zwrócić swój bilet wejściowy. Jeżeli jestem człowiekiem uczciwym, powinienem go zwrócić jak najszybciej. To właśnie robię. Nie odrzucam Boga, Alosza, z najwyższym szacunkiem zwracam mu tylko bilet.

Fiodor Dostojewski, Bracia Karamazow
(Por. F. Schiller – Rezygnacja, 1784)

Język polityki jest językiem kłamliwym z natury rzeczy. Kłamliwym nie w tym sensie, żeby wszystko w nim było kłamstwem, ale w tym, że wszystko jest albo niedopowiedziane, albo tak powiedziane, żeby mogło uchodzić za coś ważnego i prawdziwego, chociaż tak nie jest.